Prolog.

Cześ,jestem Lena. Mam 15 lat,brązowe włosy,jasne oczy. Zwyczajny opis typowej nastolatki prawda? Mylisz się. Chciałabym,żeby ten opis się kończył właśnie tak. Ale niestety,musze jeszcze dopowiedzieć kilka szczegółów. Nie mam rodziców. Chociaż,w sumie mam. Mamę,która ciągle leży spita w pokoju i tatę,który pracuje za granicą i nie wie nawet co się tutaj dzieje. Wysyła pieniądze,wiadomo. Myśli że na tym kończy się rola ojca. Wyśle pieniądze i myśli że wszystko ma z głowy. Otóż nie. Pieniądze wszystkie zabiera mama,żeby kupić sobie wódkę,piwo. Jak ma dobry dzień to czasami nawet kupi mi coś do jedzenia. Chodzę do szkoły codziennie,nie mam śniadania,nie mam co jeść. Czasami uda się mi zabrać mamie trochę pieniędzy. Wtedy idę do sklepu i kupuje sobie jakieś jedzenie. Nie mam przyjaciół. Moja jedyna przyjaciółka popełniła samobójstwo. Wtedy zostałam sama. Nikt nie chce się ze mną przyjaźnić,każdy ma mnie za nic. W klasie byłoby nawet spoko,gdyby nie kilka dziewczyn które uważają się za lepsze. Ciągle mi dokuczają,dogryzają. Na szczęście jest jeszcze jeden mój kolega. Ma na imię Leo. Nie przyjaźnimy się,czasami gadamy. On jest jedyną osobą która mnie rozumie. No i oczywiście moja siostra-Ola. Niestety ona mieszka z tatą za granicą. Często do mnie przyjeżdża,przywozi mi zapasy jedzenia i takie tam. Nie mamy za dobrego kontaktu. Taki zwyczajny,jak siostry. Na tym w sumie kończy się mój życiorys. Nie mam ciekawego życia. Moja nadzieja na lepsze jutro już dawno umarła...
______________________
Cześć!
Jestem Zuza. Mam 14 lat. Ten blog jest moim drugim z opowieścią. Pierwszy podam w linku na dole. Kocham pisać opowiadania,to jest coś w co uciekam kiedy nie mam nastroju,albo jestem smutna. Mam nadzieję,że ta historia wam sie spodoba.
Mój drugi blog: www.barsandmelodymyloveblog.blogspot.com




Serdecznie zachęcam do komentowania! ~Zuza 😍